ΕΝΘΟΥΣΙΩΔΕΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ

Σε πείσμα ενός διάχυτου στο πολιτικό σύστημα, γλυκανάλατου ρετρό,  για το οποίο ό,τι συνέβη στην Ελλάδα μετά το 1973 δεν είναι παρά “υποσημειώσεις”, είχαμε προειδοποιήσει εγκαίρως ότι εξέγερση δεν είναι “αυτό” που συμβαίνει κάπου αλλού και κάποτε άλλοτε, όπως και ότι οι απόκοσμοι, ηρωικοί και πένθιμοι εξεγερμένοι των βιβλίων, στην πραγματικότητα δεν έχουν τίποτα που να μην είναι του κόσμου τούτου. Αυτό δεν σημαίνει ότι ξέραμε πώς και πότε -κυρίως δε, ποιοι και ποιες- “θα έπαιρναν (επιτέλους) το λόγο”. Το υπαινίχθηκε ο ίδιος ο Αλέκος Αλαβάνος -“νομίζετε ότι μας ακούνε;”, είπε: η έκταση, ο δυναμισμός και η κοινωνική σύνθεση του υποκειμένου της εξέγερσης αιφνιδίασαν προσδοκίες και ιδεολογικά σχήματα και αναμετρήθηκαν με τις “πολιτικές μας παραδόσεις” και τις οργανωτικές μας συνήθειες. Οι εξεγέρσεις, μ’ αυτή την έννοια, είναι “εκείνο” που συμβαίνει -και συνέβη- όταν τα πολιτικά σχέδια αποτυγχάνουν να προβλέψουν (και να καθοδηγήσουν) την ανοχή μιας κοινωνίας στις σφαίρες, τη διαφθορά, την επιχορηγούμενη τραπεζική τοκογλυφία και την ασφυκτική μείωση των νεανικών προσδοκιών. Εκεί που τελειώνει η ανοχή, αρχίζει -και άρχισε- η εξέγερση.

Αν ήμασταν άλλοι, θα έπρεπε να καταγγείλουμε αυτή την εξέγερση: που δεν ήρθε όταν και όπως την περιμέναμε, που δεν είχε επαρκές σχέδιο για την ανατροπή του καπιταλισμού, που δεν ήταν αγώνας τάξης εναντίον τάξης για να την πούμε αβασάνιστα ταξική και να μας δικαιώσει, που εξόργισε τους εκσυγχρονιστές διανοουμένους μας ξεδιπλώνοντας ένα ρεπερτόριο σύγκρουσης και επικοινωνίας ανοίκειο στην παραδοσιακή εργατική τάξη και τον μεσαίο χώρο, με λογικό επακόλουθο το μένος της διακαναλικής γκρούπας opinion leaders -αυτής που βρίσκουμε πάντα απέναντι, όποτε σκεφτούμε να βγούμε στον δρόμο. (Σημειωτέον ότι πρόκειται για δυσανεξία παροιμιωδώς αδιαφοροποίητη, είτε πρόκειται για μαθητικές καταλήψεις, τη “βεβήλωση” της Ακρόπολης με πανό και την “εισβολή” φοιτητών στη ΝΕΤ, είτε για εμπρησμούς πολυκαταστημάτων, οδομαχίες και ρίψεις μολότοφ). Αν ήμασταν άλλοι, θα έπρεπε να μην κατέβουμε στις 6 Δεκέμβρη στα Εξάρχεια, ή έστω να ρωτήσουμε την MRB τι θα πάθουν τα ποσοστά μας αν το κάνουμε. Ευτυχώς, δεν είμαστε άλλοι.

Όλη η Ελλάδα, έτσι, κατάλαβε ότι όχι, εμείς και “οι άλλοι” δεν είμαστε “όλοι ίδιοι”. Οι “άλλοι” έκαναν το λάθος να μιλούν για κρίση, χωρίς να την αντιστοιχήσουν με τις κοινωνικές διεργασίες που θα μπορούσε αυτή να πυροδοτήσει. Εθίστηκαν να μιλούν στο όνομα ολόκληρης της κοινωνίας (catch-all), την ίδια στιγμή που οι λεκτικοί διαξιφισμοί τους άφηναν απ’ έξω -όπως και οι πολιτικές τους- ευρύτατα τμήματα της κοινωνίας, και που οι ίδιοι μεροληπτούσαν υπέρ των δυναμικών κοινωνικών μειοψηφιών που καθοδηγούν την “ανάπτυξη”. Ότι αδιαφόρησαν για τα απαιτούμενα θεωρητικά εργαλεία (τι να κάνουμε, δεν τα λύνουν όλα οι δημοσκοπήσεις…), προδιέγραψαν τα όρια των αγώνων πριν οι ίδιοι οι αγώνες εκδηλωθούν, υπερεκτίμησαν τις δυνατότητες των στρατευμένων στο κράτος ιδεολογικών μηχανισμών και ήταν ήδη αρκετά κυνικοί για να ψυχαγωγούνται με μπάλα και μπουζούκια, λίγες ώρες μετά τον θάνατο ενός παιδιού από κρατική σφαίρα. Εκεί που ξεχειλίζει ο κυνισμός, αρχίζει -και άρχισε- η εξέγερση.

Πόσο γρήγορα, σε τι έκταση και ποιο βάθος θα αλλάξει τα πράγματα αυτή η εξέγερση, κανείς δεν μπορεί να το πει. Μπορούμε, όμως, να πούμε ότι αυτή είναι η μόνη ορατή δύναμη αλλαγής σε μια κατάσταση που πρέπει επειγόντως να αλλάξει. Και μας ενθουσιάζει, τόσο γι’ αυτό, όσο και γιατί όλο και περισσότεροι πια έχουν το αναγκαίο υλικό και δεν μπορούν παρά να πάρουν θέση, όπως συνήθως συμβαίνει στις κρίσεις. Να διαλέξουν. Όχι τι κόμμα είναι, αλλά με ποιους και με τι είναι μέσα στην κοινωνία. Κι έχει σημασία αυτό, ιδίως όταν αυτοί με τους οποίους είναι (είμαστε) δεν επιλέγουν τα πανό, τη γλώσσα και τις πρακτικές μας για να πουν “μην κάνετε πια ότι δεν μας βλέπετε”.

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην Αυγή

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s