ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ

Έφτασα στη βάρδιά μου με καθυστέρηση μισής ώρας. Ο Μάθιου ήταν ήδη εκεί από την προηγούμενη βάρδια, μόνος, αν και όχι ακριβώς. Με χαιρέτισε μόλις μπήκα, συστήνοντάς με και στην παρέα του. Ο Κόιντο, ένα λευκό-κανελλί μπασταρδάκι, διασταύρωση μπόξερ με κυνηγόσκυλο, αν καταλαβαίνω καλά, είναι απολύτως εξοικειωμένος με το χώρο. Τηρεί, ωστόσο, μια ευγενική επιφύλαξη με τις νέες γνωριμίες, δείγμα πετυχημένης εκπαίδευσης. Τώρα έχει διπλωθεί πάνω στο αφεντικό του, που κρατάει χαλαρά το πορτοκαλί λουρί και του λέει αστεία σε αμερικάνικα αγγλικά, να περνάει η ώρα και να ξεχνιέται το κρύο. Αργότερα θα μοιραστούν το μεσημεριανό: μια πηρουνιά ο ένας, μια μπουκιά από το χέρι του ο άλλος – υπό τον όρο της πειθαρχίας στο «sit». Το τετράποδο έχει κάθε λόγο να είναι συνεργάσιμο.

Ο Μάθιου είναι από το Πόρτλαντ. Εκεί δούλευε ως διασώστης. Εδώ ήρθε εθελοντής στα προσφυγικά καμπ. Τον Κόιντο τον βρήκε πέρσι στο δρόμο και από τότε είναι η παρέα του. Με λίγα δολάρια του αγόρασε το διαβατήριό του κι έκαναν το ταξίδι μαζί. Πρώτα πέρασαν από τα Διαβατά, ύστερα από τη Μόρια. Κι αδιευκρίνιστο πώς, οι δυο τους κατάφεραν να χάσουν την πτήση της επιστροφής. Απ’ τις αρχές του Δεκέμβρη, λοιπόν, κοιμούνται σ’ ένα χόστελ στη Βικτώρια, για οχτώ ευρώ τη βραδιά. Τις περισσότερες ώρες της μέρας τις περνάνε στο «καλύτερο ξενοδοχείο της Ευρώπης». Με οχτώ ευρώ, μου εξηγεί ο Μάθιου, το κρύο στο χόστελ δεν παλεύεται. «Εντάξει όμως, δεν ήρθα για χειμερινό τουρισμό».

Γελάμε με το πόσο αχυράνθρωπος μπορεί να γίνει ένας υπουργός, βεβαιώνοντας ότι κανένας πρόσφυγας δεν κινδυνεύει απ’ το χιονιά – ο Μάθιου αγκαλιά με τον Κόιντο, εγώ κολλημένος πάνω στη θερμάστρα. Ύστερα επιστρέφει στο «Νορβηγικό δάσος» και μου διαβάζει τις αστείες σκηνές. «Οι άνθρωποι», σχολιάζουμε, «χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: αυτούς που λατρεύουν τον Μουρακάμι κι αυτούς που δεν καταλαβαίνουν σε ποιους μπορεί να αρέσουν τα βιβλία του».

Προς τιμή του, ο Κόιντο προειδοποιεί διακριτικά τι θα συμβεί αν αργήσει κι άλλο η βόλτα του, γρατζουνώντας τη γυάλινη πόρτα της εισόδου. Γυρνώντας, ξαλαφρωμένος πια, αφήνεται στα χάδια του προσφυγόπουλου, που έχει ξυπνήσει απ’ το μεσημεριανό ύπνο και τον περιεργάζεται για ώρα, όσο ο μεγαλύτερος αδερφός του μας λέει ότι χτες χόρεψε πρώτη φορά με κορίτσι σε πάρτυ. Οι άνθρωποι που έχουν ζήσει με το φόβο εκτιμούν τις στιγμές της γαλήνης όσο οι εξασφαλισμένοι τις εκπλήξεις.

Κοιτάζω τον Μάθιου. Λύνεται κάθε τόσο στα γέλια σαν έφηβος και μας δείχνει δύο τεράστια σκισίματα στην κάθε γάμπα, προίκα από έναν αγώνα αμερικάνικου ποδοσφαίρου που δεν τελείωσε καλά. Τι έχει στο μυαλό του κάποιος σαν αυτόν για να παίρνει το αεροπλάνο απ’ του διαόλου τη μάνα ακολουθώντας τους πρόσφυγες; Λένε πως οι φτωχοί καταλαβαίνουν καλύτερα τους φτωχούς, όμως αυτός δείχνει καλοζωισμένος, με την υψηλόφρονα ευγένεια του αθλητή: βλέποντας τον κόσμο από ψηλότερα, από την ασφάλεια μιας εύρωστης σωματικότητας, τον δεξιώνεται με γενναιοδωρία. Δίνει από το περίσσεμα. Αλλά μόνο αυτό;

Κοιτάζω τον Κόιντο. Αφοσιωμένος και πέρα από την ιδιοτέλεια των τετράποδων που εξαγοράζουν λίγο φαΐ με πολλή τρυφερότητα, αναζητά το βλέμμα του αφεντικού του κάθε φορά που αυτός χάνεται για λίγο από το πεδίο του. Δεν υψώνει ποτέ τη φωνή: συνεργάζεται με σκυλίσια σοφία στην κοινή υπόθεση, προσφέροντας στα προσφυγόπουλα τη ζεστασιά της αφής του.

Τους κοιτάζω μαζί. Σύντροφοι στο ταξίδι, σύντροφοι κυριολεκτικά – μοιράζονται το φαγητό, το κρύο, τη ζεστασιά της πολυεθνικής παρέας. Καθένας με τον τρόπο του κατανοεί: εστιάζει την προσοχή του στον άλλο, του δίνει μια θέση στη δική του προοπτική.  

Ψευδαισθήσεις, θα πείτε. Αλλά ό,τι στηρίζει τους ανθρώπους να μην πέσουν είναι μια ψευδαίσθηση που δικαιώνεται: η ψευδαίσθηση πως, αυτό που καταλαβαίνουν αυτοί, είναι το ίδιο με εκείνο που καταλαβαίνουν οι σημαντικοί άλλοι. Κι αν δεν είχες ένα φίλο / τότε θα είχες ένα σκύλο / ή ένα τοίχο να μιλάς.

Ο Κόιντο κοιτάζει τον Μάθιου και είναι δύσκολο να πεις αν είναι θλιμμένος ή χαρούμενος. Όπως και νάχει, το προσφυγόπουλο που τον χαϊδολογάει κερδίζει μια καινούρια φιλία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s