Γιατί, όμως, bouquiniste;

Οι bouquinistes είναι οι παλαιοβιβλιοπώλες που βρίσκει κανείς στο Παρίσι, περπατώντας κατά μήκος της μιας ή της άλλης όχθης του Σηκουάνα, και για κάμποσα  μέτρα. 

Δεν πρόκειται απλά για τουριστική ατραξιόν της πόλης, ούτε απευθύνονται σε συλλέκτες. Από το 1789, οπότε και η λέξη πρωτοεμφανίζεται στο Λεξικό της γαλλικής Ακαδημίας, στην πραγματικότητα όμως από το 16ο αιώνα, και μέχρι σήμερα, στους πάγκους των bouquinistes βρίσκει κανείς βιβλία από δεύτερο χέρι, παλιές αφίσες και αντίκες – συχνά σχεδόν δωρεάν.

Picture 020 (2).jpg

Τα κείμενα που φιλοξενούνται εδώ είναι τα περισσότερα «από δεύτερο χέρι» (αν και όχι αντίκες…): δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες, περιοδικά, ιστοσελίδες και κάποιους συλλογικούς τόμους, από το 2006 μέχρι σήμερα, και αφορούν τα μικρά και τα μεγάλα της πολιτικής, τους αγώνες των ανθρώπων της δουλειάς και της προσφυγιάς, τις ιδέες (τις δικές μας και των αντιπάλων μας). Ρητά ή μη, τα περισσότερα διασταυρώνονται με βιβλία – γι’ αυτό τελικά και το bouquiniste.

Το να υπάρχουν μαζεμένα εδώ κείμενα δημοσιευμένα αλλού δεν έχει άλλο νόημα, παρά να μη χάνονται, και να μπορεί κανείς να ανατρέχει: άλλοτε για να ξαναμπεί στο κλίμα της εποχής στην οποία γράφτηκαν, άλλοτε για να βρει σκέψεις που πάνε λίγο πιο πέρα από τους περιορισμούς του επικαιρικού.

Οι καταλήψεις και τα Φόρουμ, ο Δεκέμβρης του 2008 και η αντινατοϊκή-αντιεθνικιστική διαδήλωση στα Σκόπια, λίγους μήνες πριν, οι πλατείες και η κατειλημμένη ΕΡΤ, η «αντιτρομοκρατία» και ο αντιφασισμός πριν και μετά τη δολοφονία Φύσσα. Η μάχη των καθαριστριών, η ελπίδα για την αριστερή κυβέρνηση που κράτησε λίγους μήνες, η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, το προσφυγικό. Αλλά και ο Μαρξ, η Λούξεμπουργκ, ο Μπένγιαμιν, η Άρεντ, ο Λεβί, ο Μπαλιμπάρ, ο Μπενσαΐντ, ο Ήγκλετον, ο Λατσαράτο, ο Αγκάμπεν. Οι αντινομίες του Διαφωτισμού, η μνήμη της γενοκτονίας των Εβραίων και η ισλαμοφοβία, η δεξιά αναθεώρηση της Ιστορίας του Εμφυλίου και η δυσφήμηση της Μεταπολίτευσης, η θεωρία των άκρων και οι αναδρομές στη Βαϊμάρη, τα όρια της ελευθερίας του λόγου και ο τζιχαντισμός, η πίστη και η αθεΐα. Και τέλος, οι γιορτές, οι αγαπημένοι μας, δικοί μας άνθρωποι και σύντροφοι: άλλοι που είναι ακόμα μαζί μας, κι άλλοι που βιάστηκαν να μας αφήσουν πιο μόνους.

Αυτά είναι μερικά απ’όσα θα βρείτε εδώ.

Advertisements